AYNA
Kafamı kaldırdığım ve her aynayla yüz yüze geldiğimde, zihnimde yankılanan bir ses var. Hey! Naber! Bu sesle eş zamanlı gözlerimi çekerim aynadan. Deli miyim ben? Hayır,hayır.. Bunun böyle olmadığını, elbette ki biliyorum. O aynanın karşısına geçip, konuşan bir ben vardı geçmişte... Düşüncelerini, fikirlerini keşfeden. Şimdi sesi çıkmaz, kendine olan korkusundan mı? cevap verememek korkusundan mı?. Bilmem. ... Yüzüm mü yok çocukluğuma? Aynadaki çocukluğum mu? Yoksa gerçekliğim mi? Haykıran var mı körlüğümü? Yoksa siz de mi kararsızsınız? Umursamıyor musunuz yoksa? Belki siz de görmüyorsunuz? Kim onlar? evet! aynadakiler. kim? kim onlar? SESSİZCE BAKANLAR, GÖZLERİYLE KONUŞANLAR, GÖZLERİYLE SUSANLAR!?!?! KİM KİM KİMMM... Gözlerinde alevler, gözlerinde nehirler vardı. Tayların coşkusu, özgürlüğü vardı. şimdi bir çif mahsun bir çif bitkin bir çift sitem çir şift sual var.... Nasıl geldik buraya?
